پل زيباي گاوميشان بر روي رودخانه سيمره پس از تلاقي با رود كشكان ساخته شده است . محمدعلي ساكي وجه تسميه آن را برگرفته از كلمه (گو ميشه) يعني محل پرورش گاوميش و سر اورل استين نام اوليه اين پل را گاماسا مي نويسد . گاماس از دو كلمه گا يعني گاو و ماس به معني ماهي تشكيل شده است . گاوميش يا گاو ميشو نام هاي ديگر اين پل هستند . بعضي بر اين باورند كه گاوميش نر در قديم جفت خود را گم مي كند و در پي يافتن آن تمامي دره ها و غارها را در هم مي نوردد و سرانجام آن را در غاري در اين محدوده مي يابد . از آن پس اين منطقه را گاو ميشو ناميده اند . سيف الله كامبخش فرد درباره اين پل مي گويد : بقاياي لوليه اين پل مربوط به دوران ساساني است . قوس هاي جناقي آجري و ساير تعميرات سنگي نماي فعلي پل . نشانگر مرمت آن در دوره هاي بعدي و به خصوص در دوره اتابكان لر كوچك است . حميد ايزدپناه معتقد است : پايه هاي پلي كه مربوط به دوره ساسانيان است در جنوب اين پل هنوز به چشم مي خورد ولي پل گاوميشان تازه تر و مربوط به اوايل اسلام است . اين پل از پنج چشمه بزرگ تشكيل شده بود . اكنون فقط يك چشمه سالم از آن باقي مانده است . ارتباط چشمه ها با مسير حركت آب و طغيان آن محرز مي باشد . اين پل بسيار فني و پيچيده ساخته شده به طوري كه رقيبي جدي براي پل هاي مهم به شمار مي آيد . اين پل شباهت زيادي نيز به پل شادروان در شوشتر دارد و در همان دوران ساخته شده است . پايه ها و تكيه گاههاي اصلي پل . مدور و قطور و مصالح آن از سنگهاي مكعبي بزرگ و تراشيده هستند .در ابعاد تقريبا مساوي به صورت رگ چين به روي هم چيده شده و پايه هاي اصلي پل را به وجود آورده اند . داخل اين پايه ها با قلوه سنگ و ملا ط گچ پر شده است . مصالح اصلي پل سنگ و ملاط گچ است و در سقف طاق ها از آجر استفاده شده است . طاق هاي جناقي . دالان ها و راهروها همگي از آجرهايي به ابعاد 25 * 20 سانتي متر ساخته شده اند و نماي داخلي پل بوسيله ملات گچ مزين شده است . اين پل طاقچه هاي مسدود و باز و موج شكنهايي دارد كه به وسيله راهروها با چند پله به هم متصل مي شوند . وجود پله ها در ميان دالان ستون مياني . بيانگر اين امر است كه اين پل فقط يك پل ارتباطي نبوده و با توجه به راهروهاي داخلي . پلكان و ...... كاروانسرا از آن به عنوان سرپناه به هنگام عبور استفاده مي كرده اند . پلي كه هم اكنون بر روي سيمره قرار دارد يكي از بهترين پل هاي ايران است و آن را حسين خان بزرگ والي معروف ايلام و لرستان به سال 1008 ه . ق تعمير نموده و طول آن 165 گام است . به اعتقاد بعضي از مورخان اين پل در سال 334 ه . ق بر اثر زلزله از بين رفته است . جدا شدن پل از هم و پراكندگي آن شايد دليلي بر وقوع زلزله باشد .