بیت پدری امام که درحاشیه شمالی رودخانه خمین در محله قدیمی سرپل قرار دارد، میراث تار‏یخی باارزشی است که مورد بازدید خیل عظیمی ،ازایرانگردان و جهانگردان است و بدون تردید در آینده نیزمشتاقان ‏بسیاری را به خود جلب خواهد کرد. این خانه از بناهای دوره قاجاراست وحدود150 سال قدمت دارد. معماری این بنا به سبک شرقی –اسلامی است و مصالح اصلی به کار رفته در آن نیز ازخشت وگل وچوب است، شکل معماری ،دالان های تنگ و تودرتو و بنای دوبرج نظامی درضلع شمالی وجنوب قلعه، گویای وضعیت اجتماعی،سیاسی آن دوران است و حکایت از ناامنی و جنگ وگریزهای آن دوره دارد. متأسفانه برج جنوبی بنا طی سالیان گذشته از بین رفته است. این بنا توسط ،پدربزرگ حضرت امام مرحوم جاج سید احمد درسال1255 قمری از شحصی ‏به نام محسن خان به قیمت نود تومان خریداری شده است و آن گونه که آیت ا..پسند یده برادر بزرگ حضرت امام در خاطراتشان نقل کرده اند، این خانه پناهگاه مردم در روزهای ناخوش حمله یاغیان به خمین بوده است. در هنگام یورش یاغیان همه دراین خانه اجتماع می کردند. زن ها وکودکان در اتاقهای متعدد بیتوته می کردند ومردان بر بالای برج ها از حریم قلعه دفاع می کردند ومهاجمان را به عقب می راندند. پدر بزرگ و پدر حضرت امام هر دو از روحانیون محترم و تفنگدار بودند. حضرت امام یکی دوبار در سخنان خویش اشاره فرموند که به همراه برادر شان از فراز این برج ها به سوی اشرار نشانه می رفتند و تیر می انداختند. پدر امام - مرحوم حاج سید مصطفی - در همین خانه متولد شد. امام و دو برادر و سه خواهر شان نیز در همین خانه متولد شدند و در همین خانه نیز برخی دروس مقدماتی را آموختند. حضرت امام در سن 9 ‏ا سالگی این خانه را برای ادامه تحصیل ترک کردند و به اراک و سپس به قم عزیمت نمودند، لیکن همچنان به این بیت پدری رفت و آمد می کردند. بیت تاریخی خانواده حضرت امام (ره) علاوه بر جاذبه های تاریخی و سیاسی ، از نظر معماری نیز در خور تأمل و توجه است و همین ویژگی آن نیز می تواند به عنوان یک عامل مهم در برنامه ریزی توسعه جهانگردی منطقه مؤثر واقع شود.