در قسمت شمالی سیاه کوه و در قشرهای رسوبی آن، چشمه ای به نام چشمه شاه وجود دارد که آب آن از دسته آب های کلروره ، سولفاته کلسیک و منزین است و خاصیت صفراآور، ملین، تسکین دهندگی و ضد خارش دارد و در درمان بیماری های نقرس، رماتیسم و دردهای مفاصل نیز موثر است. آب چشمه شاه از حوضچه طبیعی و دایره شکل به قطر دو متر خارج می شود و از مجرایی باریک عبور می کند و به حوضچه طبیعی دیگری به قطر تقریبی دو متر و عمق یک متر وارد می شود و از آنجا در زمین های اطراف فرو می رود. آب این چشمه در گذشته وسیله مجرای سنگی به دو ساختمان هدایت می شد. در طول نهر سنگی حوض هایی برای جمع آوری و ذخیره آب وجود داشت که آثار آن هنوز دیده می شود. مجرای سنگی از تخته سنگ هایی که اکثر آنها در حدود یک متر طول دارند و تعدادی نیز طویل تر هستند ساخته شده است. به این ترتیب که وسط سنگ ها را تراشیده اند و به صورت مجرایی باریک به عرض تقریبی بیست و عمق تقریبی ده سانتی متر در آورده اند. برای آنکه آب هدر نرود، ابتدا و انتهای سنگ ها را به صورت قفل و بست تراشیده اند و سنگ ها را در هم جفت کرده اند. سفال های مختلف تا قدمت دوره ساسانی را از سطح تپه های این ناحیه جمع آوری کرده اند.