میمند مرکز دهستان میمند از شهر ستان شهر بابک و یکی از روستا های شگفت ایران می باشد. این روستا دار ای ساختار ویژه ای در معماری و احداث سکونت گاه های روستا یی است و یک ناحیه تاریخی استقرار انسانی در نواحی مرکزی ایران محسوب می شود. در این روستا دژی مرکب از دخمه هایی وجود دار دکه حدود چهار صد مترمربع وسعت با15 ‏اطاق سنگی دایره ای شکل بدون سقف می با شد. این مکان ظاهرأ محل قرار دادن مرد گان بوده که استخوان مرد گان همراه با اشیای دیگر در آن کشف شده است. مسجد میمند نیزاز دیگردیدنی های این روستاست. این مسجد در فضایی مربع شکل با 4 ‏ستون میانی در دل کوه جای گرفته و تمام قسمت های آن از سنگ است. ‏خانه های قدیمی این روستا مانند مناره هایی در دل کوه کنده شده اند. جنس کوه از سنگ های رسوبی و سخت است و اتاق هایی که در آن کنده شده اند نیز بسیار مستحکم اند.در این خانه های مناره ای شکل اتاق ها و پستوها دار ای راهرو و ستون هستند و معماری روستا یی ویژه ای را به نمایش می گذارند. خانه های یاد شده به علت شیب اطراف دره میمند در چهار یا پنج طبقه بر روی هم قرارگر فته اند. ارتفاع این خانه ها دو متر و دار ای وسعتی نزدیک به 16 ‏تا 20 ‏متر مربع است، این خانه ها از نظر نورگیری هیچ روزنه ای ندا رند و حتی فاقد دودکش و پنجره هستند. در وسط هر اتاق اجاقی کنده شده که برای گرم کردن خانه و تهیه غذا به کار می رود و دودهایی که در موقع روشن کردن اجاق ایجاد می شود تمام فضای سنگی خانه ها را سیاه کرده است. هر خانه سنگی یک راهرو با شیبی تند دار دکه به طرف بیرون کنده شده است. این راهروها در گویش محلی به نام ‏کیچه معروف هستند. درسمت راست هرکیچه یک اتاق و در سمت چپ آن اتاق دیگری قرار دارد و یک اتاق نیز در روبروی ورودی راهرو نمایان است. معمولأ اتاق روبرو برای نشیمن و اتاقهای دست راست و چپ جهت انبار و آغل حیوانات در زمستان مورد استفاده قرار می گیرد. در برخی از این خانه ها سه اتاق برای زندگی سه خانوار مجزا تعبیه شده است.