خیلی جای قشنگیه

بسمه تعالی : گلمکان زیبا است و زیباتر از آن خلق نیکو و همت مردانه آنان است . سبقه تاریخی آن و بزرگان علم و ادب آن کم نیست . اکر چه مایه افتخار است ولی برای توسعه و افزایش سطح رفاه مردم تلاش بیشتر و همدلی بالاتر از قبل لازم است . و این وظیفه من و شما است . یا علی مدد .

بسیارزیباست.حتما ببینید.

متاسفانه به شهر ماكو آمديم به روستاي سنگر رفتيم ايوان فرهاد پيدا نكرديم دوباره بعد از كلي گشتن در خاكيها دوباره رد يك تابلو رنگ رو رفته كج شده كه رو به جاده هم نبود از طرف مرغداري وارد شديم دوباره پيدا نكرديم بعد از كلي تاسف به حال جهانگردي باكو موفق نشديم پيدا كنيم برگشتيم لطفا" تابلو هاي راهنما حداقلي نصب كنيد ظاهرا" اهالي هم هيچ اطلاعي از مراكز تاريخي ندارند

لطفا برای جاذبه ها آدرس بدین. ما سورو را میشناسیم ولی شهر باستانیش کجاشه؟

تا سال 1375 می دونم که آبشار گچان زنده و جذاب بود نزدیک به قله کوه گچان منظره ای بی نظیر و روح افزا داشت نمی دونم آیا هنوز میتوان آن مناظر دلربا را دید یا با خشکسالیهای اخیر آن آبشار زیبا هم به تاریخ پیوسته است؟

خیلی ممنون عالی بود

آیا تا خود چشمه مسیر ماشین رو وجود داره؟

جای قشنگیه از دستش ندید امتحان کنید

خیلی جالبه

فرمانروایان صومای چنانچه در کتاب تاریخ کرد و کردستان نوشته دکتر صدیق صفی زاده آ مده است،امیر غازی قرآن بن سلطان احمد که به سال 908 هجری ازسوی مردم و سران وبزرگان صومای برگزیده شد و از او دو پسر به نامهای شاه محمد و علی بیگ به جای ماند و سر انجام به سال 965 هجری وفات یافت و بعد از وی به ترتیب: شاه محمد صومای (965_978هجری) بداغ بیگ صومای(978_981 هجری) حسن بیگ صومای(981_985 هجری) علی بیگ صومای(985_986 هجری) �

به نام خدا یکی از مسیرهای صعود به قله کرکس از روستای طامه واقع در غرب و شش کیلومتری نطنز است. این مسیر پس از گذر از داخل روستا از طریق جاده خاکی به سمت یکی دره لاگله و دیگری دره یا منطقه منتهی به مزرعه دراشت امتداد میابد . دره لاگله به درختستانی زیبا و پرآب منتهی میشود و از آنجا پس از گذر از راه کاملا کوهستانی و در برخی نقاط صعب العبور به منطقه ییلاقی کشکخانه و از آنجا به قله میرسد. مسیر د�

مجموعه می تواند به عنوان یکی از قطب های گردشگری باشد

آبشار بل در كنار روستاي ناو از توابع شهرستان سروآباد كه به اشتباه آن را مروآباد ثبت كرده ايد

دوباره می سازمت وطن! اگر چه با خشت جان خویش ستون به سقف تو می زنم، اگر چه با استخوان خویش دوباره می بویم از تو گُل، به میل نسل جوان تو دوباره می شویم از تو خون، به سیل اشک روان خویش دوباره ، یک روز آشنا، سیاهی از خانه میرود به شعر خود رنگ می زنم، ز آبی آسمان خویش اگر چه صد ساله مرده ام، به گور خود خواهم ایستاد که بردَرَم قلب اهرمن، ز نعره ی آنچنان خویش کسی که « عظم رمیم» را دوباره ان�

سلام ممنون ار مطلبتون مادر من اهل ممینده الانم خونه ی پدربزرگم همونجاست

واقعا طبیعتش زیباست ولی اگه اونو نابود نکنن . چون که الان در حل نابودیه مسئولنم هیچ توجهی نمیکنن

لطفا عکس در سایت بگذارید با تشکر

If you want to get read, this is how you sohlud write.