شهر رشت ( پیش شماره : 0131 )

ارتفاع از سطح دریا 10- متر و جمعیت آن 557366 نفر است.به نوشته برخي از محققان ، شهر رشت در پيش از اسلام و دست كم در دوره ساسانيان وجود داشته است . در زماني كه حكومت ساساني رو به فروپاشي مي‌رفت ، حكمراني مستقل اين ديار را گيلانشاه مي‌ناميدند . پس از غلبه اعراب بر ايران ، اولين بار كه نامي از رشت به ميان آمد ، سال 61 هجري قمري بود. اما از اين تاريخ ، تا زمان صفويه در كتاب‌هاي تاريخي نامي از رشت ديده نمي‌شود. بعدها در شرح وقايع دوره شاه اسماعيل صفوي از اين شهر ياد شده است. در زمان صفويه و به ويژه در دوره شاه اسماعيل صفوي، سرزمين گيلان به دو بخش : « بيه‌پس » به مركزيت رشت ، و « بيه‌پيش» به مركزيت لاهيجان تقسيم مي‌شد. حكومت بيه پيش از 943 هجري قمري به خان احمد گيلاني رسيد و شاه طهماسب اول صفوي، حكومت بيه‌پس را نيز به او سپرد. سرانجام شاه عباس اول صفوي گيلان را تسخير كرد. بعدها در سال 1045 هجري قمري ، شهر رشت به دست استپان رازين ـ دريانورد و شورشي مشهور روسي ـ غارت شد. در سال 1722 ميلادي نيز سپاهيان پتركبير ، رشت را تسخير كردند . اشغال‌گران روس تا سال 1743 رشت و گيلان را در تصرف خود داشتند. سپس روس‌هاي بلشويك در جريان تعقيب سفيدها ( هواداران تزار ) رشت را به تصرف خود درآوردند. اين شهر در قديم ، تنها راه ارتباطي و بازرگاني ايران از طريق بندر انزلي به اروپا بود. رشت در طول تاريخ خود، وقايع اسف‌انگيز فراواني را از سر گذرانده است. در زمستان 1246 هجري قمري، طاعون شديد در گيلان شايع شد و در حدود شش هزار نفر را از پاي درآورد. 56 سال بعد، شهر به آتش كشيده شد و خسارت‌هاي فراوان ديد. در سال 1316 هـ . ق ( 1899 م . ) در رشت شورش نسبتاً دامنه‌داري عليه قانون خراج راهداري كارگزاران روس كه از ساكنان دهستان‌ها دريافت مي‌كردند ، به وقوع پيوست؛ در نتيجه ، ايستگاه راهداري واقع در نزديك رشت توسط شورشيان وايران گرديد، اما با شدت عمل و خشونت سپهدار اعظم ـ حاكم وقت ـ پايان يافت. رشت در انقلاب مشروطيت نقش مؤثري داشت. به هنگام جنگ جهاني اول ( 1914 ـ 1918 ) شهر رشت در معرض تاخت و تاز سپاهيان روس و بعد نيروهاي انگليسي و شورشيان محلي قرار گرفت و خرابي بسياري در آن به بار آمد . در سال 1920 ميلادي، رشت بار ديگر صحنه درگيري‌هاي مسلحانه شد: ارتش سرخ در سال 1331 هـ . ق ( 1920 م . ) باكو را تصرف كرد و وارد بندر انزلي شد. اين كار سبب تشويق انقلابيون گيلان گرديد. سرانجام در همين سال حكومتي ضد انگليسي به رياست ميرزا كوچك خان جنگلي در رشت اعلام شد. انگليس‌ها رشت را تخليه كردند و با آتش زدن انبارهاي خود و انهدام پل سفيدرود ، رهسپار بغداد شدند. قوايي از تهران عازم سركوبي انقلابيون شد. به موجب قرارداد 1339 هـ . ق ( 1921 م . ) كه بين دولت‌هاي ايران و اتحاد جماهير شوروي منعقد شد، گيلان و رشت از نيروهاي روسي تخليه شد. امروزه شهرستان رشت به عنوان مركز راه‌هاي بازرگاني گيلان و بازار تجارت و واردات و صادرات مطرح است و به عنوان مركز استان امكانات جهانگردي فراواني دارد.

جاذبه های گردشگری شهر رشت

شهرهای دیگر