ميدان توپخانه تهران قبل از توسعه آن، در سال 1284 ه ق ميدان ارگ فعلي بود. در اين زمينه تصويري به وسيله يك نقاش فرانسوي از سال 1264 برابر 1848 ميلادي به جاي مانده است. در اين تصوير در جبهه شمال، برج و باروي ارگ تهران در جايي كه ساختمان كنوني شركت مخابرات ايران قرار دارد، ترسيم شده است. ميدان توپخانه جديد در شمال ارگ ناصرالدين شاه، با سال 1301 ه ق به دستور ميرزا تقي خانه امير كبير تجديد بنا شد. وقتي حصار ارگ سلطنتي را تعمير مي كردند محمد ابراهيم خان وزير نظام ميدان توپخانه را رسما به اين نام خواند. اين ميدان در دو طبقه بنا شد. طبقه زيرين براي قرار دادن نمونه توپها و طبقه دوم براي اقامت توپچيان اختصاص يافت. اين ميدان داراي چند دروازه از جمله در شمال شرقي- خيابان لاله زار- و در جنوب شرقي- ناصريه- و در شمال غربي خيابان علاءالدوله در جنوب غربي- خيابان همايون- كه آن را دروازه الماسيه و باب همايون مي ناميدند. در وسط ميدان توپخانه حوضي پر آب قرار داشت. انتهاي شرقي اين ميدان عملا به ساختمان نسبتا عظيمي بود، اختصاص داشت و داراي معماري ايراني و اروپايي با قوس هاي هلالي شكل بود. در گذشته كف ميدان با سنگ مسطح فرش شده بود. در دوره ناصرالدين شاه در روز عيد قربان شتر قرباني مي كردند كه اين كار سال ها ادامه داشت. امروزه اين ميدان يكي از پر رفت و آمد ترين ميادين تهران با نانشعاب خيابن هاي امام خميني، فردوسي،لاله زار، امير كبير، ناصرخسرو و اكباتان بيش از همه اهميت خود را حفظ نموده است.