مجموعه تپه هاي قيطريه در شمال تهران و در دامنه رشته جبال البرز واقع است.اين تپه ها از چين و شكن ها و پستي بلندي هاي به هم پيوسته و موازي تشكيل شده اند.در گذشته قيطريه روستاي كوچكي از بخش شميران شهرستان تهران به شمار مي رفت و تهران و شميران هر دو قريه هايي از قراي شهر ري بودند.جمع مساحت محوطه كاوش شده در اين تپه ،بيش از 5000 متر مرفع است كه در ترانشه ها و گمانه ها تعدادي گور باستاني و تعدادي ظروف سفالي از اين گورها كه بالغ بر 2500 قطع هستند،به دست آمد.علاوه بر اين ظروف سفالين ،تعدادي ابزار برنزي و زيور آلات نيز بدست آمد.آلات برنزي كشف شده شامل قمه ،سر تير (پيكان)كاردآشپزخانه،گزن برش،چرم،تيغه گليم بافي،درفش،سوزن،سنجاق مو وموي بندو زيور آلاتي چون گوشواره ،انگشتر،دست بند،آيينه،دكمه لباس،ووسايل آرايش بانوانو... است.فراواني ميراث سه هزار ساله شهر مردگان قيطريه تا كنون در هيچ تپه باستاني سابقه نداشته است.چون وجود گورستاني با اين وسعت در دوره باستاني ،آن هم در حوزه تهران ،نشانه زندگي و حيات مادي در اين تپه ها و اطراف آن تلقي مي شود.گروه حفاري تپه قيطريه موفق به يافتن معماري مساكن اقوام ساكن قيطريه در سه هزار سال پيش نشد.هنگام حفاري معلوم شد كه در نقاطي از تپه و اطراف آن ،زمين در يك متري به صخره سنگي ختم مي شود،گورستان قيطريه نشانه اي از اسكان اقوامي در اواخر هزاره دوم و اوايل هزاره اول پيش از ميلاد در اين ناحيه بود.در قيطريه مردگان را با لباس و پوششهاي رايج زمانه دفن مي كردندو اين معنا را از تكمه هاي لباس ،سنجاق هاي سر بند مردانو زنان ،زينت آلات،گردن بند ها،باز و بند ها،خلخال ،النگو،انگشتري و... كه همراه اجساد يافت مي شود،مي توان تشخيص داددر خاك سپاري مردگان باستاني قيطريه جهت و سمت خاصي رعايت نشده و فقط اموات به صورت خم شده و جنيني استقرار يافته اند.البته اين جزيي از آداب و رسوم زمانه بود،ولي چنان كه به تجربه دريافت شده ،سمت و جهت تدفين وكيفيت استقرار چند گونه بوده است:50 درصد اجساد عموما در پهلوي چپ و به حالت جنيني قرار گرفته اندو صورت آنها رو به طلوع آفتاب قرار داشت.شايد اين چنين استقراري از اينجا ناشي شده كه متوفاي نيمه شب را،اقوام و بستگانش در صبح گاه و سرزدن آفتاب به خاك سپردند.از 50 درصد بقيه 30 درصد به پهلوي راست و صورت آنها به طرف غروب آفتاب و 10 درصد به صورت چمباتمه و 10 درصد باقي مانده در حالي كه به پهلو خفته اند،به آفتاب نيم روز مي نگرند.